Categorie: "Horror"

Japanse horror in een Amerikaans jasje

Japanners zijn meesters in het maken van goede horror-thrillers. Enge verhalen bedenken, het liefst over het bovennatuurlijke, kunnen ze als de beste. The
Ring, The Grudge, Battle Royale zijn allemaal Japanse films, en dan
moet je bedenken dat 99 procent van dit soort films de westers contreien niet eens haalt,
moet je nagaan wat een enorme hoeveelheid angstige momenten en
slapeloze nachten we in al die jaren hebben moeten missen. Amerikaanse studio's hebben
met wisselend succes geprobeerd de in Japan populaire films naar de USA te kopiëren. De Amerikaanse versie van het Japanse Ringu
(1998) is The Ring (2002), met onder andere Naomi Watts. Qua verhaal komen de twee
redelijk overeen. In beide films is een videoband de reden van een
aantal doden, iets wat
journaliste Rachel Keller ook kan overkomen als ze niet ingrijpt. Het
grote verschil tussen Ringu en The Ring is dat de remake voor luie,
verwende kijkers is gemaakt. Alles wordt uitgelegd, en de eigen
interpretatie is tot het minimum beperkt. Daarom vind ik Ringu beter,
er is meer ruimte tot nadenken, waardoor het verhaal nog enger is dan
het al is. The Ring is trouwens een van de beste thrillers van de
laatste jaren, dus een mislukking is het zeer zeker niet. Leuk voer voor
een avondje griezelen.Vanavond is The Ring om 00:40 te zien op BBC1.

De actrice in Paris Hilton

Over Paris Hilton staat op Wikipedia het volgende te lezen:"Paris Whitney Hilton (born February 17, 1981) is an American celebutante, singer, actress, model, and businesswoman." Ik heb het al eerder geschreven, maar die Paris is een ware duizendpoot. Een artieste van het zuiverste soort die puur voor de uitdaging en niet voor het grote geld gaat. In deze wereld van het snelle geld is deze houding te prijzen. Wat een celebutante precies is moet ik nog opzoeken, maar de titel 'actrice' heeft ze onder meer te danken aan de horrorfilm House of Wax (2005). Waarschijnlijk betekent het feit dat je in een film verschijnt, dat je jezelf een actrice mag noemen, merkwaardig. Maar goed, House of Wax dus, het origineel uit de jaren 30 heb ik al eens gezien en die was spannend, maar ik moet zeggen dat ik helaas niet al te hoge verwachtingen heb van deze remake met naast Paris onder andere Elisha Cuthbert (Kim Bauer uit 24). Een groep tieners komt vast te zitten in een raar Amerikaans dorpje waar een aantal moordzuchtige broers rondbanjeren. Ze komen erachter dat de slachtoffers regelrecht naar het pronkstuk van het dorp worden gebracht, het wassenbeeldenmuseum. House of Wax komt om 22:10 op Veronica.

Tarantino en Rodriguez doen het wel samen

Dát From Dusk Till Dawn (1996) een vreemde film is, valt bijna niet te ontkennen. Het gezamenlijke filmproject van hubbies Quentin Tarantino & Robert Rodriguez begint als een roadmovie, met, zo eerlijk kunnen we dan wel zijn, een aantal rare figuren, maar op het moment dat het reizende gezelschap, met Tarantino, Harvey Keitel, George Clooney en Juliette Lewis, de Titty Twister binnengaat…ajajaj, dan gaat het hélemaal los. De vampieren springen door je scherm heen, met Salma Hayek als een prachtige bloedzuigster. Ik moet zeggen dat het me de eerste keer dat ik From Dusk Till Dawn zag wel verraste, maar op een plezierige manier, je kent het wel.  From Dusk till Dawn komt om 22:35 op Veronica.

Word jij bang van een Japans bijgeloof?

In het kader van een zeer intensieve graaipartij van Hollywood in de Aziatische thrillerdoos werd in 2004 The Grudge opgenomen. Bijna nooit leidt het tot betere resultaten dan het origineel, maar toch blijven ze het proberen in de US of A. Ook The Grudge is niet de horrorfilm die je wil zien. Ok, Sarah Michelle Gellar speelt erin, weliswaar dramatisch zoals in al haar films (ja, ook in Scooby Doo), toch een pluspuntje, maar verder vraag ik me af waarom in eerste instantie het Japanse origineel Ju-On in het Amerikaanse herfilms moest worden. Ju-On en dus ook The Grudge zijn allebei namelijk niet zo bijster origineel. Het verhaal hebben we al tientallen malen gezien en ook de manier waarop we bang worden gemaakt is nu net echt om over naar huis te schrijven. Het uitgangspunt van The Grudge is een Japans bijgeloof dat wanneer iemand in grote woede in een huis sterft, er een vloek over dat gebouw komt. Iedereen die in aanraking komt met huis, zal sterven. In een van die spookhuizen komt Karen (Gellar) terecht. Ze is daar om een oude vrouw te helpen, maar al snel hoort ze allerlei rare geluiden. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand bestaat die echt kan genieten van The Grudge, tja, misschien van Sarah Michelle Gellar, maar dan houdt het ook echt op. The Grudge komt om 22:00 op RTL5.

Back to the 80′s met Cat People

Paul Schrad er is de schrijver van het onvolprezen Taxi Driver met Robert DeNiro. De rauwe werkelijkheid van het leven in New York was indrukwekkend. Daarnaast regisseerde Schradere ook het minder bekende Hardcore en American Gigolo, allebei klassiekers. Van zo iemand mag je dan wel iets verwachten, maar Cat People (1982), vannacht laat te zien op de BBC, maakt niets van de verwachtingen waar.Cat People heet een horrorfilm te zijn, maar het de film is vooral erg saai. Wel kun je het zien als een perfect jaren '80 document. De muziek, het artwork en de cast is zo typisch tachtig dat daardoor het kijken van Cat People toch weer enig plezier kan verschaffen. Het verhaal is erg surrealistisch. Irena (jaren ´80-icoon Natassja Kinski) gaat in New Orleans haar broer Paul (Malcolm McDowell) opzoeken. Alles is koek en ei totdat Paul opeens verdwijnt. Later wordt Irena erg aangetrokken tot de panter in de dierentuin. Ze gaat vaak kijken, en krijgt zelfs een relatie met een van de verzorgers. Maar op een gegeven moment komt toch het dier in Irena boven…en wat blijkt, tja dat is een beetje flauw om te vertellen. De muziek is van Giorgio Morodor en David Bowie, die daarvoor een nominatie voor een Golden Globe in de wacht sleepten. Cat People komt om 1:45 op BBC2.

Denise Richards’ Valentijn is allesbehalve romantisch

Eerlijk is eerlijk, het kan geen verrassing worden genoemd dat Valentine (2001) juist vandaag wordt uitgezonden. Aan de andere kant is het niet een van die zoetsappige romantische komedies, waar we de hele dag mee worden verveeld. Door middel van Valentijnskaartjes worden vijf
vrouwen van in de twintig de stuipen op het lijf gejaagd. Is het die
freak van hiernaast die ze stuurt? Of die enge winkelbediende die
altijd met die vieze blik naar hen gluurt? Nee, het blijkt dat de vijf
vrouwen deze kaartjes dubbel en dwars verdiend hebben. Ze blijken
namelijk afkomstig van ene Jeremy Melton, een jongeman die op de highschool
een trauma heeft opgelopen. En dat allemaal door deze vijf vrouwen. Nu
moeten ze boeten van Jeremy. Verwacht geen nieuwe Hitchcock als je
Valentine gaat kijken, sterker nog verwacht er maar helemaal niets van,
dan valt het altijd mee. Valentine komt om 22:30 op Veronica.

MTV houdt van Japanse horror

MTV doet het al geruime tijd goed wat Aziatische films betreft. Aan de discussie over of het een muziekkanaal of een lifestyle-kanaal is, waag ik me niet, maar ik ben blij dat er in ieder geval een tv-zender in Nederland is die aandacht aan Aziatische films schenkt. Vanavond wordt Ringu (1998) uitgezonden. Een aantal jaren geleden werd deze van oorsprong Japanse film onder de naam The Ring, met onder meer Noami Watts, geremaked, maar het origineel blijft beter. De hele film draait om een mysterieuze videoband. Iedereen die deze band ziet, sterft precies één week later. Een journaliste gaat op onderzoek uit en komt erachter wat nu eigenlijk de kracht achter de video is. Om het maar op een mooie clichématige manier te zeggen: deze film is niet voor zwakke zieltjes. Ringu komt om 22:05 op MTV.

Tremors zorgt voor humor én spanning

Bij het kijken naar een monsterfilm hink ik altijd op twee gedachten: aan de ene kant is het dolkomisch wat je allemaal te zien krijgt, aan de andere kant zitten er vaak toch wel spannende momenten in. Ik denk dat de makers van dit soort films precies op deze gevoelens azen, want als het goed wordt gedaan is zo'n grappige, over-the-top monsterfilm een garantie voor een lekker ontspannende filmavond. Tremors (1990) is wat je een goede monsterfilm noemt. Het hele verhaal over onderaardse wormen moet je met een korreltje zout nemen en zal zo nu en dan een ongelovige glimlach op je gezicht toveren, maar toch is de film met momenten ook spannend. Wie zal de volgende zijn die onder de grond zal verdwijnen? Als je toch niets anders te doen hebt, is Tremors een ontspannende aanrader voor vanavond. Tremors komt om 22:35 op RTL7.

Hammer Horror herleeft met The Gorgon

Voor een Hammer Horror-film kun je me midden in de nacht wakker maken. En dat komt goed uit, want deze klassieke Britse horrorfilms worden doorgaans uitgezonden als de meeste burgers al lekker liggen te snurken. Vanavond zendt de BBC The Gorgon (1964) uit. Ik heb 'm nog niet gezien en dus een goede reden om mijn videorecorder onder het stof uit te halen. Regisseur Terence Fisher heeft van The Gorgon een atmosferisch werkje gemaakt. Uiteraard met cheesy special effects, maar dat hoort bij Hammer. Professor Meister (Christopher Lee) gaat zijn zoon opzoeken in een stadje in Transsylvanië. De plek blijkt te worden geterroriseerd door Magera, een Gorgon uit de Griekse mythologie die met een blik mensen in steen kan veranderen. Dit deed ze ook met zoonlief Meister. De professor gaat heldhaftig de strijd aan. The Gorgon komt om 00:20 op BBC2.

Helena Bonham Carter houdt ervan slecht te zijn!

Actrice Helena Bonham Carter vond haar debuut als enge heks in de nieuwe film Harry Potter and the Order of the Phoenix erg leuk. Bonham Carter verving Helen McCrory in de rol van Bellatrix Lestrange en ze had daar totaal geen problemen mee. Ze vertelt: ,,Eng zijn gaat me altijd gemakkelijk af! Je gilt en schreeuwt en al je aggressie gaat eruit.'' In de film heeft Bonham Carter niet erg veel tekst. Voor zover ik het begrepen heb, komt ze niet verder dan een aantal zinnetjes, maar is wel aanwezig in een gevecht met niemand minder dan Harry Potter en co. Vanavond is Helena Bonham Carter te zien in Mary Shelley's Frankenstein (1994).