Categorie: "Filmhuis"

Pak die kans: Lost in Translation

Dit is echt de laatste keer dat ik het zeg: ga nu eindelijk eens Lost in Translation (2002) kijken! Voor mij persoonlijk was dit zonder twijfel een van de mooiste films van de afgelopen jaren. Alles in Lost in Translation past zo ontzettend goed bij elkaar dat het op mij een onuitwisbare indruk maakte. De locatie is Tokio, hoofdstad van Japan, een stad waar extremen elkaar in het dagelijkse leven opzoeken. In deze heksenketel krijgen twee Amerikanen op doorreis een heel speciale relatie met elkaar. De een, een jong meisje (Scarlett Johansson), die haar vriendje vergezelt op een werktrip, de ander, een oude, gevallen filmster (Bill Murray) die nog wat centjes bijeenkomt sprokkelen door middel van een Japanse whiskyreclame. Twee extremen in een stad van extremen. Tokio weerspiegelt de leegte waarin deze twee mensen zich in hun eigen leven ook in bevinden, maar toch zijn ze, op een vreemde manier, elkaars lichtpuntje. Ja, ik weet het, prachtige metaforen op de vrijdagochtend, maar naast deze serieuze kant is Lost in Translation met momenten gewoon erg grappig. Met dank aan Bill Murray. Lost in Translation komt om 22:50 op Nederland 2.

De geschiedenis herhaalt zich in Hotel Rwanda

Afgelopen jaren zijn er een aantal films uitgekomen die als onderwerp Afrika, en dan vooral het aanhoudende, zinloze geweld in Afrika, zoals dat nu zeer actueel is. Leonardo di Caprio speelde in Blood Diamond, Forest Whitaker was Idid Amin in The Last King of Scotland, maar de beste film over de situatie in Afrika, hoewel ze stuk voor stuk indrukwekkend en gewoonweg goed zijn, vond ik Hotel Rwanda (2004). Deze film heeft iets meer menselijks en voelt minder sensatie-zoekend aan dan Blood Diamond en The Last King of Scotland. Don Cheadle speelt in Hotel Rwanda Paul Rusesabagina, een manager van een zeer duur hotel. Alles gaat goed, totdat er een grote nachtmerrie losbreekt. Aan het begin van de jaren 90 vindt er een vreselijke genocide plaats in Rwanda waarbij tienduizenden Tutsi's uitgemoord worden door de Hutu's. Paul besluit op zijn eigen manier vele vluchtelingen te helpen. Hotel Rwanda toont gruwelijkheden waar weinig bij voor te stellen is, maar die tot op de dag van vandaag werkelijkheid zijn voor veel mensen in Afrika. Hotel Rwanda komt om 22:10 op Nederland 3.

Toveren met Zhang Yimou in House of Flying Daggers

De Chinese regisseur Zhang Yimou weet hoe hij moet toveren. Niet op de manier zoals alleen Hans Klok dat kan, maar in het toveren met beelden is Yimou onnavolgbaar. Ooit begonnen als cameraman, weet de Chinees precies hoe hij schoonheid op de filmrol moet pakken. De bossen zijn groener, mooier, en beweeglijker dan bij andere regisseurs, de landschappen weidser, kleurrijker en sprookjesachtiger. Prachtige films, dus, dat er dan nauwelijks een verhaal terug te vinden is in Yimou's bewegende schilderijen moet je hem dan maar vergeven. In House of Flying Daggers (2004) worden we meegenomen naar het China van de 9de eeuw waarin twee soldaten de House of Flying Daggers, een revolutionaire beweging, moeten uitschakelen. Een van hen gaat undercover maar wordt tijdens zijn opdracht verliefd op de blinde Mei. House of Flying Daggers komt om 20:50 op Canvas.

Van ABBA naar Chocolat

De Zweedse regisseur Lasse Hallström is, eerlijk is eerlijk, de man van de zoetsappige filmpjes. Daar is niets mis mee, maar het is niet helemaal mijn pakkie an. What's Eating Gilbert Grape, The Cider House Rules en Chocolat (2000), sfeervol is het, maar naar mijn idee soms een beetje té. Maar Hallström is zijn carriere begonnen in de disco. Deze man is namelijk verantwoordelijk voor alle ABBA-videoclips. Kijk, daar heb ik nog eens respect voor. Vanavond zullen we het met Chocolat moeten doen. Een jonge vrouw (Juliette Binoche) besluit met haar dochtertje een chocolaterie te openen. Maar het bekrompen Franse dorpje ziet dit met lede ogen aan. De frivoliteit van zowel het gezin als het product chocola wordt niet door iedereen gewaardeerd. Als dan de vrijbuiter Roux (Johnny Depp) aanmeert, is het hek van de dam. Chocolat komt om 20:30 op RTL5.

Het verrotte leven van Lilya

Na Fucking Åmål (ja, een Zweeds toetsenbord) en Tillsammans (Together) werd van regisseur Lukas Moodysson met Lilya 4-Ever (2002) een film verwacht met dezelfde vrijheid en blijheid. Maar in de tijd tussen hippiefilm Together en Lilya 4-Ever was de levensvisie van Moodysson 180 graden veranderd. Het woord 'feel good-movie' werd uit het woordenboek geschrapt en de realiteit kwam daarvoor in de plaats. Met Lilya 4-Ever maakte Moodysson een film die keihard op je inhakt. Vanaf de eerste tot de allerlaatste scène wordt de kijker meegezogen in het miserabele leven van Lilya, een meisje dat opgroeit in een troosteloze omgeving in een van de ex-Sovjetstaten. Haar moeder verlaat haar door naar Amerika te vertrekken, en samen met haar vriendje Volodya probeert ze het leven toch nog weerstand te bieden. De acteerprestaties van de twee jonge hoofdrolspelers zijn werkelijk fantastisch. Als je besluit Lilya 4-Ever te gaan kijken, bereid je dan voor op een rusteloze nacht want Lilya blijft nog wel even in je gedachten rondspoken. Lilya 4-Ever is om 01:50 te zien op Nederland 2.

Lachen om junks in Trainspotting

Toen Trainspotting in 1996
uitkwam, weet ik nog goed hoe erg ik onder de indruk was. De snelheid
van de film, het soort humor, de onderwerpen, ik kon me niet herinneren
dat ik al eerder zoiets had gezien. De opening is direct zo spetterend,
dat dat alleen al de moeite waard is om vanavond te kijken. En
waarschijnlijk komt  er ook nog een sequel (klik HIER voor
meer info), zeker iets om naar uit te kijken. Trainspotting gaat over
een groep vrienden bij wie drugs op de eerste plaats komt. Scoren is
waar het om gaat. Renton (McGregor) is de verteller, die ons vanuit
zijn point of view laat kennis maken met de drugswereld in Edinburgh,
Schotland. Canvas heeft de goede beslissing genomen om Trainspotting vanavond om 20:50 uit te zenden. 

De cultstatus van Chopper

Sommige mensen zijn interessant genoeg om direct een hele speelfilm van ze te maken. En dan hoef je niet eens president te zijn. Een crimineel doet het namelijk ook altijd goed. Mark Brandon "Chopper " Read is een celebrity in Australië. Zijn cultstatus Down Under heeft hij te danken aan zijn criminele activiteiten en het feit dat hij die op schrift heeft gezet. Zelf zegt hij negentien moorden op zijn naam te hebben staan, maar zijn collega's denken dat hij zichzelf een angstaanjagendere status wil aanmeten en dat het aantal doden op zijn naam een stuk minder is. Hoe dan ook, de film Chopper (2000) laat een periode uit het leven van Read zien. Eric Bana heeft twee dagen met de ex-crimineel doorgebracht om tot het beste resultaat te kunnen komen. Chopper heeft een aantal klassieke scenes met potentie tot cultstatus. Alleen al voor de oneliners is Chopper de moeite waard om te kijken. Chopper komt 1:20 op BBC2.

Het parallel universum van Donnie Darko

Wanneer je Donnie Darko (2001) hebt gezien, zul je je afvragen waar je
de afgelopen twee uur naar hebt zitten kijken. Het is een fantastische
ervaring, maar bizar en verwarrend. De film direct nog een keer kijken,
en nog een keer, lijkt het enige antwoord op je vragen. David Lynch op
zijn best? Dat ook weer niet, maar Donnie Darko komt dicht in de buurt. Jake
Gyllenhaal speelt Donnie Darko, een tiener in een
doorsnee Amerikaanse voorstad waar hij in een gemiddeld gezin woont. Op
een
avond komt een twee meter groot konijn (daar begint de trip al) hem
vertellen dat hij direct zijn bed moet verlaten. Een aantal momenten
later valt er een vliegtuigmotor op de plek waar Donnie lag. Vanaf dan
krijgt hij telkens door wanneer de wereld zal vergaan. Het is
lastig om Donnie's wereld te benoemen. Zijn het hallicunaties, is het
een droom, is het een tijdreis of is het een combinatie van alles. Maar
het levert mooie dialogen, personages en scenes op. De dialoog die
Donnie met een van zijn vrienden houdt over de smurfen is daar wel het
beste voorbeeld van. Mensen die geen moeite hebben met een open
einde wordt aangeraden vanavond naar Donnie Darko te kijken. Donnie Darko komt om 22:30 op BBC2.

Voor de gek gehouden in The Usual Suspects

Ik denk dat er maar weinig films zijn de me zo verrast hebben als The Usual Suspects (1995) deed. Volgens mij heeft iedereen de film al gezien, en had ook iedereen datzelfde gevoel. Het script zit zo lekker ingewikkeld in elkaar dat de ontknoping zo goed aanvoelt. Als kijker voel je je aan de ene kant in de maling genomen, maar aan de andere kant maakt dat einde alles goed. De hele film draait het om die ene persoon: Keyser Söze. Hij is het grote brein achter een criminele organisatie. De mythe om hem heen wordt enorm opgeklopt door hoofdverdachte Roger 'Verbal' Kint (Kevin Spacey), terwijl je de grote baas niet te zien krijgt. The Usual Suspects is een klassieker. Kijken dus! The Usual Suspects komt om 20:30 op RTL5.

Waarom Magnolia zo indrukwekkend is

Eens in de zoveel tijd komt er een film voorbij die je totaal wegblaast. Het gevoel dat je aan het einde van de film een tijdje moet blijven zitten om het te kunnen verwerken en er daarna niet over uitgepraat raakt. Dit gevoel had ik bij het zien van Magnolia (1999), het meesterwerk van regisseur Paul Thomas Anderson. De film duurt meer dan drie uur, maar in die spreekwoordelijk achtbaan heb je het gevoel dat het binnen een paar minuten voorbij is. Maar wat maakt Magnolia voor mij zo goed?