Er is nooit genoeg Happiness


Anderhalve maand geleden nog op tv, maar een goede film kan niet vaak genoeg worden uitgezonden. Dus: de zwarte kijk die Todd Solondz op deze wereld heeft doet mijn hart sneller kloppen. De Amerikaanse burgerlijkheid wordt in zijn films ontmanteld. Solondz heeft een handje naar om zekerheden in het leven om te zetten in een onstabiele factor. Belangrijkste troef daarbij is Het Amerikaanse Gezin, toch de hoeksteen van de samenleving, vooral in The US of A. Happiness(1998) is het meesterwerk van Solondz. Het handelt over de levens van drie zussen. Zus nummer 1, Joy, wijst een huwelijksaanzoek af en is daarna een heel zielige vrijgezel. Haar zus Trish is zo ongeveer een moeder voor Trish, maar haar man Bill houdt niet van vrouwtjes, maar van kleine jongetjes. Bill is psychiater en een van zijn klanten heeft een ongezonde fascinatie voor de derde zus, Helen. Ondertussen hebben hun bejaarde ouders ook niet het meest succesvolle liefdesleven. Wat een familie! Vooral de rollen van Philip Seymour Hoffman als de zieke stalker, Dylan Baker als de pedofiele Bill en  de zielige Jane Adams als Joy zijn een feest om naar te kijken. Een must-see voor iedereen. Happiness komt vanavond om 01:25 op BBC2

Lees ook:De Happiness is ver te zoeken
Lees ook:Happiness laat ons allesbehalve geluk zien.
Lees ook:Wat is echt en wat nep in Storytelling
Lees ook:Solondz werkt op het randje.
Lees ook:Tolondz maakt Storytelling weer lekker zwart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.